W następnej epoce, tak zwanym Renesansie, mężczyźni musieli być koniecznie dobrze wykształceni, nosić długie włosy i pisać po łacinie rozprawy na tematy, które teraz są ogólnie znane, np. o kierunku spadania jabłek lub płynięcia wody. Na czasie było też umieranie na zupełnie teraz uleczalne choroby, np. przeziębienie lub ospę. Szereg interesujących cech można wskazać u „prawdziwych” mężczyzn z epoki romantyzmu- tu zdecydowanym faworytem w sposobie umierania były pojedynki oraz samobójstwa. W modzie było pojedynkowanie się w dobre imię swojej wybranki serca, a nawet swojego tomiku poezji. Prawdziwy facet epoki pozytywizmu to zdecydowany biznesmen, który mimo młodego wieku ma własną przędzalnię, a wolne chwile spędza na pomaganiu biednym w nauce lub osuszaniu bagien. Jak zatem widać, wizerunek mężczyzny przebył długą drogę do chwili obecnej.